|
مشهد را دوست دارم البته به خاطر زیارت امام رضا ،واقعا در فضای معنوی حرم میشه کلی فکر کرد و با قانون خلا کلی از خاطرات منفی و بغضهایت را تبدیل به عشق و خیرخواهی کرد.
کار مشاوره همیشه انسان را سنگین میکند، ربطی نداره که این کارو دوست داری یا نه ...اساسا کار مشاوره حتی برای منی که دوستش دارم ، انرژی گیره.اینه که واقعا وقتی خانم محقق بلیط را بهم دادند خوشحال شدم
بیش از یکساله که دوست خوبم حامد فیضی منزل شخصی خود را در مشهد در اختیار من میگذارند و نمیدانید که چقدر این کار به سفرهای زیارتی من به مشهد نظم بخشیده است.
خیلی سخته که ببینی بسیاری از رفتارهایت میتواند شرک آمیز بوده باشد.امام شناسی به من آموخت که امام چراغ قوه ایست در مسیرت که راه به سوی خدا را گم نکنی ،ائمه تمام هم و غمشان این بوده که ما را موحد بار بیارند.بنابراین لجم میگرفت وقتی میدیدم بعضیها و اکثرا مردم عاشق ،سجده در برابر ضریح میکنند.آقا این سجده یعنی چی؟ بهترین حالت اینه که بگیم سجده شکر بجا میاریم....آخه توی اون ازدحام ناان سجده میکنی که ۵ نفر بخورند زمین که چی بشه؟نمیشه جای دیگه شکر کنی؟ هرچند میدانم که بسیاری به رسم نمرودی حضور در برابر پادشاهان ، در برابر حضرت سجده میکنند. و این یعنی شرک. اف لکم و لما تعبدون
اگه حواست پرت بشه به مردم و لهجه و قیافه و لباسشون ،کلاهت پس معرکه است.
در حرم نباید به اطراف و مردم نگاه کنی..باید خودت را تنها ببینی تا بتونی حرفهایت را مرور کنی با امام.
یعنی اصلا یکی از تله های نافرم زیارت، حواس پرتی است.تو آمده ای که به دردهای خودت برسی...هر کسی بهر درد خود اومده....
- هر لحظه حضور ذهن داشته باش!
باید اتصال داشته باشی...در میون نماز قضاها،زیارتنامه خوندنها ،قرآن خوندن ها ،نباید مسیر را گم کنی...تو برای گمشده ای اومده ای که در وانفسای درونت گمش کرده ای.همینه که باید هل نزنی ،در را آهسته بکوب و مغازله کن و ناز بکش ...نیازی که برای آن ناز مهیا کردی.
بخش ناخودآگاه ما زیر هیاهوی بیرونی ما خفه شد...هر نشانه ای رو نشونمون داد خودمون را به نفهمی زدیم...اشو راست میگه که کمی آرام باش...خدا در همین یک قدمیست.
**************************************
چند چیز خوندنی
۱- دوستی دارم افغان به نام سید علوی،همیشه در دارالسلام زیر عکس مرحوم هاشمی نژاد مینشیند.اکثرا به مردم کمک میکند،براشون چیزاشون رو نگهداری میکند و مهر و کتاب دعا جمع میکنه...دوستی ما از نگاه ساده اون شروع شد .به نگاه خیلی معتقدم...در چشمخانه بعضیها میشه چیزایی یافت که خودش خیلی حرفها داره... انگاری شاعرمون هم تو همین عوالم سر میکرده که سروده:
در نظر بازی ما بیخبران حیرانند
 اینم عکس سید...
|
