|
فرشاد ۱۶ ساله احتمالا جوانترین شاگرد یا دوست نوجوان من است. پسری متعلق به خانواده ای کلیمی .پدر از ایران رفته ، بار عمده زندگی به دوش مادر است .
بعد از عید بود که رابطه ما بالا گرفت.او مشخصا خودش ازم خواست که مشاورش باشم. هردومون خیلی زود فهمیدیم که میتونیم با هم ادامه بدیم.زیرا رشد کردن و به آرزوها رسیدن مستلزم بعضی قرارهاست که ما با هم طی کرده بودیم:
- رشد هزینه دارد: وقت ، قید بعضی چیزها را زدن ، پول
- رشد تعهد و مسوولیت پذیری میخواهد .نمیتونی خودت را به نفهمی بزنی که بقیه بیان به تو سرویس بدهند.
- رشد با گشادبازی و انتظار معجزه داشتن منافات داره
فرشاد بزرگترین گرفتاریش چیزی بود که برای خیلی از مردم تفریح محسوب میشود: بیلیارد
جایی که توش وقت گذاشته بود و اشتیاق و برنده بودن را تجربه کرده بود .منتها روزی ۹ ساعت برای یک دانش آموز دبیرستانی امریست که نگاه همه شما ها و البته من رانیز به خود جلب کرد . خیلی صریح به فرشاد گفته شد که بیلیارد از تفریح به نیاز تبدیل شده است و این یعنی سم.
پروسه ترک اعتیاد بیلیارد یک ماهی طول کشید.فرشاد به هر سختی بود در برابر وقت گذاشتن در سالنهای بیلیارد و وسوسه عجیب بازی مقاومت کرد.بارها با تلفن و SMS و ....موضوع را کنترل کردیم دوتایی. یکبار البته این وسطها ازم اجازه گرفت و دمی به خمره زد اما نهایتا با نیم نگاهی به آینده خوبی که انتخاب کرده بود توانست اولین هزینه های رشد را پرداخت کند .
در بازه زمانی امتحاناتن فرشاد خان تنبل خودش را طوری سر درس نشوند که گرفتار واحدهای تابستانی و غضب مشاورش (!) نشود .
دیروز امتحانات تمام شد و من احتمالا اولین کسی بودم که از موفقیت فرشاد در این عرصه زندگیش مطلع شدم . اصلا مهم نیست الان برام که فرشاد با نمره ۱۲ و ۱۳ از سد امتحانات گذشت ، آنچه که مهمه اینه که فرشاد و امثال فرشاد در مسیری افتاده اند که مردان و زنان بزرگ گام گذاشته اند.
ساعتی قبل فرشاد از سالن بیلیارد بهم SMS داد که دعا کنم برنده بشه . منم البته حرفش را اطاعت کردم.برام ساعتی بعد نوشت که انگاری یادتون رفت دعا کنید!
جواب دوم من چیزیست که شاید بدرد خیلیهامون بخوره:
ما دعا میکنیم برای چی ؟ دعا چقدر در برنده شدن ما موثره؟ اگر اصلا دعا نکنیم چیزی از دست میدیم؟؟ پاسخ مفصل این سوالات را موکول میکنم به کلاس توانگری که عمق خیلی از فلسفه های زندگی را روشن میکند اما میتونم بگم که
دعا جای استعداد و پشتکار را نخواهد گرفت.
جواب بعدی من را نیز بررسی کنید. ما احتمالا نیامدیم که فقط برنده باشیم.ما اومدیم که شاد باشیم.باید یاد بگیریم که شادی لزوما با برنده بودن نیست که محقق میشود. گاهی اوقات برنده کردن دوستان به اونها حس شادمانی میدهد و توانگران کسانی هستند که از شادمانی دیگران هم لذت میبرند و اسباب برندگی بقیه را فراهم میکنند.یکی از عزیزترین عزیزانم مثال عجیبی برام زد. پیانو هم کلید سفید داره هم کلید سیاه و موسیقی خوب تنها با کلید سفید نیست که نواخته میشود.دردهای زندگی ما مثل کلیدهای سیاهس هستند که با شادیهای زنگیمون به ترتیبی هارمونیک میشوند که نغمه ای دانشین نواخته شود.
نکته بسیار دقیق اینجاست که توانگران بلدند برنده شوند و در بسیاری از عرصه ها برنده میشوند اما نه به قیمت بازنده شدن بقیه.
توانگر بازی برنده -برنده میکند.
نمیدونم فرشاد امروز در بازیش برد یا باخت...مهم اینه که اگه زرنگ باشه ،اونطوری که من ازش انتظار دارم ،در جای بزرگتری برده است.
بقیه بحثهای توانگری را میذارم برای ۱۶ تیر جمعه برای حلقه مطالعاتی آزاد که شروع بحث توانگری نیز میباشد.آیا رزرو کرده اید؟
آقای فرزاد ۰۹۱۲۳۱۳۴۸۶۰ / آقای خردمند ۰۹۱۲۳۷۲۲۶۲۸/ آقای مهدوی ۰۹۱۲۱۹۶۲۶۰۴
نظراتتون را میخونم :
|
