|
۱۷ بهمن تولدم بود...دهها تبریک و عشق های بی دریغ نثارم شد و من از کسی هدیه قبول نکردم به به خاطر یک راز که آخر این نوشته خواهم گفت
همنشینی با درهای مردمم ، خیلی از خنده ها را از صورتم ربوده و چه میدانم ؟ در این زندگیم طبیبم و شاید در زندگی قبلیم گل فروشی بوده ام در هرات که دخترکان افغان عشقهای ممنوعه خود را با هنر من افشا میکرده اند بر مردان خود و چه بسا در زندگی بعدی خود کودکی عقب افتاده باشم که تنها هدیه اش به زمینیان لبخندی معصومانه باشد تا خواب گورستانی زمین را بر هم زنم
ساعت نزدیک ۱۲ بود ...محتبی از فرانسه زنگ زد...صدای قشنگش از هیجان میلرزید و بهم تبریک گفت...یاد دانشکده فنی به خیر و بچه های با معرفتی که تو این سالها در همه جای ایران به بهانه کلاس و...دم خورم بوده  اند.
من قشنگترین عشقهای زندگیم را از مردانی گرفته ام که تنهایی های بزرگی چشیده اند
***************************************
۵شنبه روز والنتاینه و نشسته و داره از تنهایی دق میکنه یا خاطراتی را نبش قبر کرده یا عکسهای محبوبی قدیمی را تماشا میکند...
یکی دیگه داره با خشم به دخترها و پسرهای دور و برش که مستانه در این روز به هم عشق هدیه میدهند مینگرد
یکی هم همسر پاکش در بیمارستان است و بهترین هدیه والنتاین اینست که صورت محبوبش را کمی پر فروغ تر ببیند...حتی یه برگه آزمایش متفاوت تر ، برای ایمانش به معجزه کافیست
عاشقی میشناسم که سالهاست سکوت کرده...مردی را میشناسم که ۱۴ فوریه هر سال که بقیه دارند عاشقی میکنند ، معجزه میکند و به یاد محبوبش کل فقرای محله را به میهمانی شام و شراب پاریس دعوت میکند
نشسته ام و آهنگ یاس گوش میدهم و میخوام امسال در روز والنتاین یه کار متفاوت بکنم...میخوام برم خیریه پیام امید و از همه کسانی که دوستم دارن چه آنهایی که میشناسمشان به چهره یا نمیشناسم به اسم اما آشنایند به رسم، دعوت میکنم کنار من باشند و بهترین هدیه تولدی که به من میدهند بلیطهای دو هزار تومانی این خیریه است که بخرند...میخوام پارتی بگیریم با بچه هایی که نیاز به کمک داند
۵ شنبه من از بعد از ظهر میرم به مهمونی تولدم در خیریه...میتونید پیدام کنید...بیایید کنارم تا با هم شراب شادی مردان و زنان آینده را بنوشیم
به سلامتی تنهایی هایت
Plymouth / dec 2007
|
