نزدیکهای سالگرد دکتره و شاگردش
منظورم علی شریعتی و مصطفی چمرانه:
"
دردهای انسان دو گونه اند ، و اشکهابی او نیز دو تایند
اشکهایی که بعدش بزرگ میشوی و اشکهایی که بعدش حقیر و خرد میگردی"
****************************
خدایا ! به دردهای من و ملتم ، تسکینی از جنس نور ده که دلهایمان وسیعتر شود و خفاش نا امیدی از ته ته دلمان بدر آید
*****************************
به حباب نگران لب یک رود قسم
و به کوتاهی آن لحظه شادی که گذشت
غصه هم خواهد رفت ،
آن چنانی که فقط خاطره ای خواهد ماند...
