«   M O R E       E F F E C T I V E       C O M M U N I C A T I O N    »

پست امشب طولانیه...به خاطر اینه که دردنامه یک هم وطن را گذاشته ام و توضیح داده ام پس وقتی که حوصله کردید بیایید بخونیدش وگرنه مطلب میسوزه

بعد از پستی که گذاشتیم درباره استثمار عاطفی یک دختر بینوای توسط یه هم جنس شکارچی ، نامه هایی دریافت کرده ام که میتونه به بالندگی بحث کمک کنه مثل نامه مفصل یک خانم دیگه :

سلام آقاي دكتر. ببخشيد كه بصورت ناشناس براتون ميل مي زنم .خيلي وقت بود مي خواستم بهتون ميل بزنم اما چون مجبور بودم بين نوشتن اسمم و ناشناس بودن يكي را انتخاب كنم و شما گفته بوديد از دريافت ميل ناشناس ناراحت ميشيد ترجيح دادم ميل نزنم. تا اين كه نوشتتون را در مورد اون دختر و شاهين خوندم و فكر كردم شايد برمن ببخشيد كه ناشناس ميل مي زنم. گرچه حتما شما درك مي كنيد بيان بعضي چيزها براي آدمها حتي مقابل يك پزشك محترم مثل شما هم ممكنه سخت باشه و اصلا اين لطفي كه شما كرديد و به ميلها جواب ميديد يك حسنش اينه كه خيليها مي تونن حرفهايي را بنويسند كه بيانش بصورت حضوري در مقابل هيچ كس براشون ممكن نيست.
من تجربه خيلي مشابهي با اون دختر خانم  داشتم. حداقل ضررش براي من اين بود كه هميشه و حتي هنوز فكر مي كنم كه يعني اين آخرين بار بود؟ يعني باز هم بر مي گرده؟ اين كه تصور يه زندگي آروم وپايداروبرنامه ريزي براي آينده طولاني از ذهنم رفته.
به قول شما بارها و بارها اين رابطه رو تو ذهنم با همين دانش و تجربه كمم  تحليل كردم. قبول دارم كه اشتباهات زيادي داشتم. اون آدم بيش از اون اندازه كه بود براي من بزرگ شده بود. اما فكر نمي كنم اظهار عجزي كردم كه احساس كنه  من يه آدم ضعيف ووابسته ام كه بدون حضور يه آدم بزرگ تو زندگيم نمي تونم ادامه بدم.
اونم مي گفت كه با همه فرق مي كنه.  مي گفت خيلي  پاكه خيلي بي تجربست. گاهي احساس مي كردم راست مي گه.. گاهي هم مي ديدم خيلي حرفه اي رفتار ميكرد. يا شايد من خيلي بي عرضه بودم كه اون به نظرم حرفه اي ميومد. گاهي مي ديدم حرفهايي در مورد قيافه دخترا مي زنه كه فقط از نگاه وسواس گونه و ايرادگير خانمهاي بالاي 60 سال كه در شرف مادر شوهر شدن هستند اين اطلاعات را در مورد دخترا مي شه داشت.گاهي مي گفت هيچ چيز به اندازه تفاهم واخلاق خوب  تو زندگي مشترك باعث خوشبختي نيست. از سه سال پيش كه با هم آشنا شديم تا حالا بارها رابطه رو تموم مي كرد بعد چند ماه دوباره پشيمون مي شد. گاهي ابراز محبت مي كرد گاهي مي گفت رو من حساب نكن گاهي صميمي بود گاهي رسمي و به اين فكر نمي كرد حاصل اين رفتارهاي متضاد براي من خاطرات تلخي بود كه بعد سه سال هم ياد آوريش مي تونه برام اذيت كننده باشه و به همم بريزه
مي گفت نمي دونه از زندگي چي مي خواد نمي دونم راست مي گفت كه سرگردونه يا نه.يه بار كه بحثمون شد من گفتم همه چيز از نظرم تموم شده و هيچ چيز برام مهم نيست. گرچه تصميمم به همين بود اما حرف دلم اين نبود.اونم گفت هيچ وقت منو دوست نداشته ولي بعد شش ماه دوباره پيداش شدودوباره رفت. نمي دونم صادق بود يا نه. اومدنش چي بود؟ ادعاي دوست نداشتنش و رفتنش چي بود؟. نمي دونم ازدواج كرده يا نه ولي تصور اينكه همسر داشته باشه و بياد به بلاگم سر بزنه يا اس ام اس بده برام مثل كابوسه احساس مي كنم به شعورم توهين شده به هر حال پسري متعلق به خانواده اي متدين و سنتي  چرا بايد دختريو بذاره سر كار كه مي دونه در نهايت صداقت باهاش رفتار كرده و به درست يا غلط حساسيتهايي داره كه كوچكترين رفتار خارج از چهار چوبي مي تونه از نظرش خيلي آزار دهنده و ممنوع باشه؟ مي تونست بره با هركي كه مي خواست ازدواج كنه يا حد اقل سراغ يكي بره كه بعضي نيازهاش برآورده بشه يا يه كم امروزي تر باشه يا حد اقل منطقي و طبيعيش اين بود كه منو فراموش كنه يا  اگرم يادم بيفته سراغم نياد چون به قول خودش هيچ وقت منو دوست نداشته و من هم با اين كارش فقط اذيت مي شدم. باهوشتر از اوني بود كه ندونه رفتار درست چيه پس چرا اين طوري رفتار مي كرد؟
خيلي ادعاي پاكي داشت ولي هيچ وقت ادعاي فيلسوف بودن يا عارف بودن يا حتي معنوي بودن نكرد صراحتا مي گفت در اون مقطع از زندگيش ازدواج موفق براش مهمترين چيزه مهمتر از كار و تحصيل و هر چيز ديگه. ؟نگيد سه سال  با من بازي كرد. باور نمي كنم كه اهل بازي كردن بود.اين همه چيزي بودكه تو اين سه سال براي خودم مرور كردم و همه نتيجه اي كه گرفتم. خيلي دلم مي خواست بفهمم كه واقعا چه اتفاقي افتاده. نه كه بخوام بگم اون يه فرشته بود يا يه آدم پليد. مي خوام واقعيتو بدونم.شايد بگيد بخشي از واقعيت حماقت من بوده. بله خيلي وقته اينو فهميدم گرچه حماقت من يا اعتماد زياديم به اندازه اين همه اذيت شدن نبود. نمي خوام غر بزنم ديگه مهم نيست.يه روزي نگران بودم كه با احساسم بازي نشه كه شد. مي خواستم ازتون خواهش كنم در مورد تيپ شخصيتي امثال شاهين و تحليل روانيشون يا حتي  در صورتي كه صلاح ديدد در مورد امثال من در بلاگتون بنويسيد. شايد روشنتر شدن بي تعارف و واقعبينانه ي اين اتفاق بتونه كمك كنه كه راحت تر باهاش كنار بيايم. مسلما اين لطف شماست كه نسبت به آنچه كه مبتلا به مردمه حساسيت نشون ميدين و وقتي رابه خوندن ايميلها يا نوشتن مطالب بلاگتون اختصاص مي ديد.  اين كه بايد به زندگي عادي برگرديم ورابطه رو كاملا قطع كنيم و از شخصيتمون دفاع كنيم توصيه هاي مهميه كه البته همه به آدم همينو مي گن.. ولي كسي چيزي بيشتر از اين نمي گه يعني نمي دونه كه بگه. كسي برام تو ضيح نمي ده كه اين شخصيتي كه من بايد ازش دفاع كنم آيا قسمتيش تو وجود طرف مقابلم جا نمونده كه گاهي سراغم مياد؟ مي دونم تحليل يك شخصيت كار علمي و تخصصيي هست كه تو يك پست اينترنتي امكانپذير نيست. اما شما خيلي چيزها مي دونيد كه ديگران نمي دونند و حتي براي افراد غير متخصص هم خيلي حرفهاي جديد براي گفتن داريد. ممنون مي شم اگه بيشتر در اين مورد در بلاگتون بنويسيد و پيشاپيش ازتون تشكر مي كنم.
با آرزوي توفيق روز افزون
 

v نوشته شده در ساعت 10:11 ب.ظ v

آشنايی و ارتباط:

نوشته های اخير:

آرشيو موضوعی:

آرشيو زمانی: