|
در این پنج سالی که در دانشگاه درس میدهم ، صدها پسر و دختر آمده اند و رفته اند و من ، در این کلاسها و درسها و امتحانات و...میهمان روح نازنین مردان و زنانی بوده ام که به بهانه درس و ترم و نمره و ...چه روزهای قشنگی را برایم افریدند.
۱۵ دوره کلاسهای ارتباط عاطفی ، توانگری ، فرزانگی و استرنبرگ ، صدها نفر را به آرزوهایشان رسانید.
من نیز در این چند سال بزرگ، بزرگتر شدم.از این بچه ها چه درسها که نیاموختم!
کم سعادتی نیست که هنوز شاگردی داری که از تورنتو و سوئد و خرم آباد و MIT مشهد، برات نامه پر مهری بنویسد و دعوتت کند به خونش!
کم نیست لذت دیدن شادیهای این بچه ها در روزهای بزرگ زندگیشان ،در تولدهایشان در عروسی و دامادیشان...
چه روزهای زیبایی گذشت، چقدر همدرد بغضهای جوانانی بوده ام که درد غریب بودن را در این شهر میکشیدند ! از تفاوتها نزد من درددل میکردند و من از ناتوانیم در مدارا با اینهمه درد ،در خلوتم فرو میشکستم.
با همین نامه ها و mail ها و جوابهای کوتاه و بلند خود به سوالات بچه ها و تنها نگذاشتنشان در دردها یشان ، در شکستهای عاطفیشان در از دست دادنهایشان ، گرچه کار خاصی نکردیم اما در کنارشان ماندیم.
کم نبودند بچه هایی که ۱۲ شب سراسیمه زنگ میزدند که آهای دکتر شیری! دلم داره می ترکه و من می اندیشیدم که خدایا مگر من ناچیز چه بضاعتی دارم که جوانان محبوبت را به من رهنمون میکنی؟ و کار من این بود که بهترین پیشنهادهایم را برایشان گلچین کنم!
یادم میاد دختری از بچه های MEC ساعت ۱۱ شب از قزوین زنگ میزد و در ساعتی تلخ از زندگیش که حتی پدر و مادرش در شهری دیگر بودند و درد شکست عاطفی روحش را مچاله کرده بود از من میخواست که تنها او را دعا کنم و خوب یادم هست که برایش به حرمت معلمی و نه آدم حسابی بودن ، از ته قلبم دعا کردم.
چقدر با بغضهایتان گریسته باشم خوب است؟ بارها پس از اینکه نامه ای را پاسخ داده ام یا درددلی راشنیده ام در خلوتم از خدایم مدد جسته ام که به من شعور و درک دردهای ملتم را عطا کند
با دردها و شادیهایشان بزرگ شدم.
من سالی سه بار گل و کارت و کادو و sms میگیرم ...جالبه نه؟
-
روز معلم۱۲ اردیبهشت
-
روز پزشک ۱ شهریور
-
روز تولدم ۱۷ بهمن
نمیدونی چقدر حس لطیفیست وقتی شب قدر شونه به شونه دانشجوی خودت داری به درگاه احدیت پناه میری؟
نمیدونی چقدر شیرینه که با دانشجوهات غیر از بزن بزن و هارت و پورت کلاسی ،دور یک سفره ساده خونگی افطار خوردن چه مزه ای میده!
نمیدونی چقدر کیف میده با بچه ها رفته باشی اردو یا جشن توانگری و شاگردایی که اینهمه باهاشون جدی بودی ، بندازنت تو رودخونه و تا جا داری آب به خوردت بدهند!
نمیدونی چه مسوولیتیه و قتی تو مراسم ترحیم مادر شاگردت بری تا تو غمهاش تنها نباشه!
نمیدونی چه لذتیه وقتی یک نفر از بچه های کلاس MEC میاد بعد مدتها بهت میگه که با همین کلاسها و حرفه بعد سالها به عشقش رسیده...به خدا خستگیت در میره.
نمیدونی چقدر لذت داره وقتی از مطالب پر امید شاگردات از وبلاگهاشون تو وبلاگت لینک بدی!
نمیدونی چه لحظه حساسیه وقتی دانشجوت بهت زنگ میزنه و میگه عشقم ولم کرده رفته چه کنم و تو باید اون آدم را از بسیاری اشتباهها باز بداری مثل برادر بزرگ!
نمیدونی وقتی پس از ۴ سال میبینی که فلان دختر کلاس رودهن تو هفت ماه پس از عروسیش ، طلاق گرفته است چقدر یک معلم فرو میریزد! و من با این صحنه ها باره پیر شده ام . یا وقتی شاگرد اول کلاست که زنی نمونه نیز هست میاد مطبت با صورتی کتک خورده از شوهر ُنمیدانی که چقدر تلخ است!
نمیدونی چقدر بهت میچسبه که مادر یا پدر دانشجوت میاد دانشگاه ازت تشکر میکنه که بچه اش را از اعتیاد نجات دادی.
نمیدونی چه حال عجیبیه که با دانشجوت تو مسجد النبی به نماز می ایستی!
و نمیدونی چقدر درد جانکاهیه وقتی دانشجوت را تو هتل مکه معاینه میکنی و در میابی که تومور مغزیش عود کرده...یاد امیر حسین نشاطی به خیر! وقتی پدرش تو شبهای بیمارش میومد خونت و زار زار تو بغل هم گریه میکردید...یادمه براش تو مجله چلچراغ مقاله نوشتم و با عکسش چاپ شد.
نمیدونی چه حالی میده وقتی داری تو پاساژ گلستان قدم میزنی یه مرتبه دانشجوی سابقت -که اسمش را هم از یاد برده ای -میاد با دوست دخترش جلو . کلی جلوی اون قیف میاد که این استاد ماست!!!! تو هم کلی تحویلش میگیری که جلوی دوستش صفا کنه!
نمیدونی چه حالی میده روز ۶ عید رفته باشی بستنی لادن تجریش که آب میوه بخوری ، ناگهان یک sms میاد برات که استاد مخلصیم! مهمون کنیم بستنی شما رو و طرف هم اخرش هم نمی کیه!!!!
نمیدونی چه حس عجیبیه وقتی میای تو فضای دانشکده و بچه های ترم قبل با کلی احساسات بی ریا میان دورت و باهات گل میگن و گل میشنوند تا بترکند کسانی که فکر کردن بچه های دانشجو گوسفندن و به زعم خود میخواستند رابطه تو را با این نخبگان خراب کنند
...
مدعی خواست که ارز بیخ کند ریشه ما
غافل از آنکه خدا هست در اندیشه ما
میخوام بگم آره معلم بودن سخته به ویژه وقتی با عشق و نه از روی شغل بری سر درس . شاید خیلی فحشها شنیده باشم شاید خیلی زیرآب زنیها و حسادتها دیده باشم، شاید به بی دینی یا خر مذهبی بودن متهم شده باشم ، اما مطمئنم که کسانی هستند روز محشر که شهادت خواهند داد که ما در این زمین ، این زمین چرک پر فریب ، روزهایی ساختیم با خنده و شادی و امید.
ای خالق متعال ! این همه نیکی و لطفت را بینهایت سپاس!
**************************************************************************
خبر مهم مهم مهم
جشن سالیانه
به پاسداشت روزهای پرخاطره کلاسهای درسی دانشگاهی و غیر دانشگاهی ، جشنی در تاریخ جمعه ۲۵ فروردین ماه ساعت ۱۵ الی ۱۹ در سالن ۴۰۰ نفره اموزش و پرورش / ترتیب داده ایم که از کلیه شاگردانم در
- دانشگاه تهران
- دانشگاه علوم و تحقیقات
- مهندسی-پزشکی
- علوم تربیتی رودهن
- علوم اجتماعی رودهن
- کلیه دوره های MEC
- کلاسهای توانگری
- کلاسهای فرزانگی
- کلاس استرنبرگ
دعوت میکنم که دور هم باشیم .
حتما حتما میتوانید میهمان بیاورید: خانواده / دوستان اصلی .مطمئن باشید همه دوستانتان از دیدن شادی شما در این جشن به وجد می ایند.
حتما حتما برای حفظ نظم سالن و پذیرایی مناسب با مسوولین جشن هماهنگ کنید.یعنی الان زنگ بزن رزرو کن و تعداد میهمانانت را بگو وگرنه مثل جلسه سایه ها شرمنده دوستانی میشویم که دیر زنگ زدند.
آقای خردمند ۰۹۱۲۳۷۲۲۶۲۸
آقای دیده بان ۰۹۱۲۲۱۹۹۴۸۷
آفای مهدوی ۰۹۱۲۱۹۶۲۶۰۴
برنامه جشن عبارت است از :
- بازگویی خاطرات
- پخش فیلمها و عکسهای استثنایی از کلاسها
- اجرای موسیقی و آواز توسط بچه های دانشجو
- معرفی برنامه های جدید کلاسی و اردوهای بهاری و کمپ کویر و.... و تخفیف ویژه روز جشن برای کلاسها
- ثبت نام زوجهای جوان برای کلاس ویژه اموزش بهداشت جنسی( برای اولین بار در کشور برگزار میشود و البته ما از رانت استادی استفاده میکنیم وگرنه ورود به دوره فعلا مقدور همگان نیست)
- نمایشگاه عکس و کتاب و CD های موسیقی مدیتیشن
- اجرای مراسم دسته جمعی دعا و جمله تاکیدی
*****************************************************
به اطلاع میرساند که شروع دوره جدید کلاسهای ما از ۲۶ فروردین ماه است به شرح زیر:
-
کلاس ارتباط موثرتر عاطفی MEC در تاریخ شنبه ۲۶ فروردین ماه( سه روز کارگاهی)
-
کلاس توانگری از دهه اول اردیبهشت هفته ای یک جلسه
|
